Loondoorbetaling

Loondoorbetaling bij ziekte

By: | Tags: | Comments: 0 | december 10th, 2018

In de praktijk zien we dat het regelmatig fout gaat als het gaat om de vraag òf het loon überhaupt doorbetaald moet worden bij ziekte en hoe hoog dat loon dan moet zijn. Ook worden de termen loonopschorting en loonstop door elkaar – en als gevolg daarvan – niet goed gebruikt.

De werkgever is verplicht om een bedrijfsarts in te schakelen bij de beoordeling van de ziekte van de werknemer. Het lijkt een open deur en dat is het ook, maar toch gaat dit nog regelmatig fout: het is niet aan de werkgever om te bepalen of de werknemer arbeidsongeschikt is of niet en of hij recht heeft op loondoorbetaling. Het beoordelen van arbeids(on)geschiktheid is voorbehouden aan de bedrijfsarts.

Welk loon moet wanneer worden doorbetaald? In de praktijk leidt dit vaak tot vragen. Hierbij daarom een overzicht:

Eerste ziektejaar:

Tijdens het eerste ziektejaar heeft de werknemer minimaal recht op 70% van zijn loon, maar de werkgever is niet verplicht meer te betalen dan 70% van het maximum-dagloon. Als 70% van het loon minder is dan het voor de werknemer geldende wettelijk minimumloon, moet de werkgever dit bedrag aanvullen tot het minimumloon.

Tweede ziektejaar:

Tijdens het tweede ziektejaar is de werkgever verplicht 70% van het loon door te betalen, maar is hij niet meer verplicht aan te vullen tot het minimumloon. De werknemer kan eventueel bij het UWV een toeslag aanvragen.

Bij collectieve- of individuele arbeidsovereenkomst kan worden overeengekomen dat meer dan 70% van het salaris wordt doorbetaald. Check daarom altijd de CAO of de arbeidsovereenkomst. Daarin kan bijvoorbeeld zijn opgenomen dat de werknemer de eerste of de eerste twee ziektedagen geen recht heeft op loondoorbetaling (art. 7:629 lid 9 BW). Ook kunnen regelingen worden overeengekomen waarin de hoogte van de aanvulling afhankelijk is van de mate van meewerken van de werknemer aan de re-integratie.

Verwar loonstop en loonopschorting niet met elkaar

De werkgever mag het loon opschorten indien de werknemer weigert controlevoorschriften na te leven. Door zich niet te houden aan de controlevoorschriften kan de werkgever namelijk niet nagaan of er sprake is van ziekte en of de werknemer recht heeft op loondoorbetaling. Het is bedoeld als pressiemiddel voor de werknemer en kan gezien worden als een ‘voorwaardelijke sanctie’. Voldoet de werknemer aan de opschortende voorwaarde (die hem schriftelijk is meegedeeld), dan heeft hij alsnog aanspraak op zijn loon over de periode van de opschorting. De werkgever is hierover geen vertragingsrente en geen wettelijke verhoging verschuldigd.

Een loonstop is definitieve sanctie: het recht op loon vervalt geheel gedurende de periode waarin de werknemer weigert passende arbeid te verrichten of wanneer hij zijn genezing belemmert of vertraagt. De werknemer heeft in dat geval dus ook geen recht op loonbetaling over de uren waarvoor hij volledig arbeidsongeschikt was. De werkgever moet de werknemer wel schriftelijk waarschuwen dat hij in verzuim is en dat de werkgever om die reden de loondoorbetaling zal stopzetten.

Indien u twijfelt over de juiste aanpak in een voorkomende situatie, adviseren wij u graag!

You must be logged in to post a comment.